Οι δραστηριότητες με παιχνίδια είναι απαραίτητες για την υγιή ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων. Οι έρευνες δείχνουν ότι το 75% της εξέλιξης του εγκεφάλου λαμβάνει χώρα μετά τη γέννηση. Τα παιχνίδια επιδρούν θετικά και ενισχύουν τις συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων.
Το παιχνίδι βοηθάει τα παιδιά στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους, στην εκμάθηση της γλώσσας, στην κοινωνικοποίηση, στην προσωπική συνειδητοποίηση, στη συναισθηματική ευεξία, στη δημιουργικότητα, στην επίλυση προβλημάτων και γενικότερα στη μάθηση. Τα βοηθάει να είναι ενεργητικά, να παίρνουν πρωτοβουλίες, να μπορούν να προβαίνουν σε επιλογές και δράσεις.
Τα παιδιά θα πρέπει να αποκτήσουν εμπειρία σε μια ευρεία ποικιλία τομέων (την τέχνη, τη μουσική, τη γλώσσα, την επιστήμη, τα μαθηματικά, τις κοινωνικές σχέσεις), διότι καθένας από αυτούς είναι σημαντικός για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Ανάμεσά τους το παιχνίδι κατέχει πρωταρχική θέση.
Οι βασικές διαστάσεις του παιχνιδιού είναι οι εξής:
Πρόκειται για προαιρετική, απολαυστική, συγκροτημένη και αυθόρμητη δραστηριότητα.
Η δημιουργικότητα μπορεί να επεκταθεί με τη χρήση συγκεκριμένων δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων όπως: οι κοινωνικές δεξιότητες, γλωσσικές δεξιότητες και φυσικές δεξιότητες.
Βοηθά την επέκταση νέων ιδεών.
Βοηθά το παιδιά να προσαρμοστούν κοινωνικά.
Βοηθά σε σύγκρουση συναισθηματικών προβλημάτων.
Μέσα από τα παιχνίδια τα παιδιά μαθαίνουν για τον κόσμο τους, τον εαυτό τους και τους άλλους. Τα παιχνίδια βοηθούν τα παιδιά:
Να καταλάβουν πώς λειτουργούν τα πράγματα.
Nα αναπτύξουν νέες ιδέες.
Nα χτίσουν ένα δυνατό σώμα.
Nα χρησιμοποιούν τη φαντασία τους.
Να επιλύουν προβλήματα.
Να συνεργάζονται με άλλους.
Το περιεχόμενο ενός παιχνιδιού θα πρέπει να προέρχεται από τη φαντασία και τις εμπειρίες των παιδιών.
Δυστυχώς η εμπειρία παιχνιδιού των σημερινών παιδιών είναι πολύ διαφορετική από την αντίστοιχη των γονιών τους.
Με την ολοένα αυξανόμενη επιρροή των ηλεκτρονικών μέσων, συμπεριλαμβανομένης της τηλεόρασης, του βίντεο, των βιντεοπαιχνιδιών και το διαδικτύου, τα παιδιά περνάνε μεγάλο μέρος του χρόνου τους ψυχαγωγούμενα παθητικά μέσω ενός πληκτρολογίου, κοιτάζοντας με τις ώρες μια οθόνη.
Αυτό τα στερεί από τη χαρά της επαφής με άλλα παιδιά και από το δημιουργικό παιχνίδι.
Οι γονείς πρέπει να κατανοήσουν την ανάγκη του παιδιού τους για παιχνίδι, και να του παράσχουν ένα περιβάλλον για την ικανοποίηση αυτής της ανάγκης.
